Thursday

Schilderijen verdwenen in Tours

Dit is het trieste verhaal hoe mijn vrouw enkele van haar beste schilderijen is kwijtgeraakt dank zij de stad Tours in Frankrijk.

Het begon allemaal zo goed. In 2009 organiseerde de stad Tours een grote tentoonsstelling met Chinese kunstenaars geboren in de jaren 60, 70 en 80 ("Exposition d'art contemporain Chinois 60 - 70 - 80"). Deelname was op uitnodiging, en mijn vrouw (Yang Lu, ook bekend als Lu Schaper, zie foto) was onder de gelukkigen die werden uitverkoren.  Drie van haar beste werken (waaronder een diptiek) waren tijdens deze tentoonstelling in het kasteel van Tours te zien. De burgemeester Jean Germain (op de foto links) opende de tentoonstelling die door Lise Han, een van zijn medewerkers, werd georganiseerd.

Na afloop van de tentoonstelling bleek dat de organisatie (Lise Han) deze schilderijen met alle andere kunstwerken naar China had gestuurd. Dit gebeurde vanzelfsprekend zonder onze toestemming. Alle andere artiesten woonden in China, maar mijn vrouw in Nederland, waar de schilderijen naar toe hadden moeten worden gestuurd. Mijn vrouw nam contact op met Chi Zhang en Qingyuan Zhang, die de Chinese kant van de tentoonstelling organisatie haddden verzorgd. Na langdurige email wisselingen bleek uiteindelijk dat zij de schilderijen van mijn vrouw niet konden vinden. Volgens hun informatie waren ze door de douane teruggestuurd naar Tours (t.a.v. Lise Han) omdat ze niet vermeld stonden in de papieren van de oorspronkelijke zending. Het lukte ons niet om contact te krijgen met Lise Han, maar wel met haar toenmalige assistente Lulu Zhou, die echter verder ook niet kon helpen. We hebben een Franstalige email naar de gemeente Tours gestuurd waarin we het probleem hebben uitgelegd en verzocht in contact te komen met Lise Han - geen antwoord. We hebben een Franstalige brief geschreven aan de politie van Tours - geen antwoord. Een Franse vriendin van ons heeft de politie in Tours later gebeld en werd afgewimpeld dat aangifte hiervan maar bij de politie in Nederland moest gebeuren - en de politie in Nederland zei natuurlijk dat dit een Franse kwestie was.

In 2012 kwam een en ander in een stroomversnelling. Via de social media (facebook, twitter, blog) hebben we het verhaal verspreid en het werd opgepikt door een journalist in Tours. Zijn stuk in de locale krant bereikte een vriend van ons die in de omgeving van Tours woont, en die besloot om hier werk van te maken. Zijn doorzettingsvermogen resulteerde uiteindelijk in diverse ontmoetingen met mensen van de gemeente Tours, onder wie de tot dan onvindbare Lise Han. Dankzij hem werd er een vergadering belegd in Tours op 20 september 2012, waar mijn vrouw en ik ook bij aanwezig waren. Van Franse zijde waren hierbij François Lagière (directeur du cabinet du Maire Tours), Christian Favereau (directeur van het kasteel van Tours), Jean-François Lemarchand (directeur Office du Tourisme Tours), Lise Han en een advocate van de gemeente. Het hele verhaal kwam op tafel, het gebrek aan reacties op onze mails vond men schokkend, maar de uiteindelijke conclusie in de vergadering was dat de schilderijen spoorloos waren verdwenen, en dat de stad Tours als organisator de verantwoordelijkheid droeg. Er werd gesproken over een schadevergoeding en ons voorstel hiertoe werd goed ontvangen. Wel waarschuwde men dat dit goedgekeurd moest worden door de gemeenteraad, maar ondertussen werd alles in gang gezet om het geld aan ons over te kunnen maken.

Vervolgens werd een en ander echter doorlopend vertraagd. Het onderwerp kwam maar niet op de agenda van de gemeenteraad, er kwamen verkiezingen aan, en een ander schandaal rond Lise Han escaleerde plotseling. Ze werd gearresteerd en in staat van beschuldiging gesteld wegens fraude rond het organiseren van Chinese bruiloften in Tours en omstreken, Ook anderen werden beschuldigd, inclusief directeur du cabinet du Maire Lagière, terwijl zelfs toenmalig burgemeester en senator Jean Germain in het schandaal werd betrokken. De laatste pleegde uiteindelijk zelfmoord in April 2015. Ondertussen waren de gemeenteraads verkiezingen van de stad Tours in 2014 onverwacht gewonnen door de oppositie, zodat de nieuwe burgemeester Serge Babary aan de macht kwam. De nieuwe leiding van Tours liet al snel weten dat men niet van plan was enige schadevergoeding uit te keren, met het bizarre argument dat men niets te maken had met wat de vorige leiding had gedaan.

En daar staan we nu. Geen schilderijen, geen schadevergoeding. Misschien zouden we met een proces in Frankrijk hierover de gemeente Tours kunnen dwingen tot een schadevergoeding, maar dat is een moeilijke, tijdrovende en dure route, waar we van hebben besloten af te zien. Het zal duidelijk zijn dat we het gedrag van de gemeente Tours schandalig vinden. Hoe meer mensen deze stad in het vervolg links laten liggen, hoe beter. Zeker voor het grote feest van Saint Martin in 2016 waarbij burgemeester Babary grote aantallen bezoekers in Tours hoopt te verwelkomen.

Ten slotte... mocht U een van deze schilderijen ergens zien, neem dan svp contact met ons op.